Nowość z Karmelu

„Niebo Karmelu”. W Przemyślu zaprezentowano Album o świętych Rodziny Karmelitańskiej

W Przemyślu, w ramach tzw. „Wincentiady”, tj. świętowania patrona tego miasta – św. Wincentego męczennika, którego relikwie czczone są w przemyskim kościele franciszkanów, miał w tym roku miejsce wymowny akcent karmelitański. W Sali Sesyjnej Rady Miejskiej Przemyskiego Ratusza zaprezentowano Album „Niebo Karmelu” o 212 błogosławionych i świętych Rodziny Karmelitańskiej, którego współwydawcami są redakcja przemyskiego miesięcznika „Na Karmel” i Przemyskie Centrum Kultury „Zamek”. Album, opatrzony „imprimi potest” o. Tadeusza Florka, prowincjała Krakowskiej Prowincji Karmelitów Bosych, gromadzi biogramy świętych i błogosławionych, autorstwa o. Szczepana T. Praśkiewicza OCD, które wcześniej ukazywały się we wspomnianym miesięczniku. Prezentacji Albumu dokonał wraz z autorem jego redaktor, mgr Czesław Szałyga. Zauważmy, że Album dedykowany jest pamięci o. Makarego Demeskiego OCD, męczennika za miasto Przemyśl z rąk Tatarów 12 lipca 1624 roku.

A oto słowa z „Przedmowy” do Albumu, pióra ks. dr. Andrzeja Scąbra, kierownika Referatu spraw kanonizacyjnych w Kurii Metropolitalnej w Krakowie:

Sancti enim consituunt summam laudem et gloriam Ordinis! – Święci bowiem stanowią najwyższą chwałę i sławę Zakonu: te słowa sentencji przyszły mi spontanicznie na myśl, gdy wziąłem do ręki przygotowywany do druku Album pt. „Niebo Karmelu. Święci i Błogosławieni Rodziny Karmelitańskiej”.

Album gromadzi krótkie biogramy i przesłanie świętych i błogosławionych Rodziny Karmelitańskiej lub z nią związanych, opracowane przez o. dr hab. Szczepana T. Praśkiewicza OCD, postulatora Krakowskiej Prowincji Zakonu Karmelitów Bosych i konsultora watykańskiej Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, a także doradcy Referatu Spraw Kanonizacyjnych w Kurii Metropolitalnej w Krakowie i redaktora serii wydawniczej „Świętość kanonizowana”. Przez 8 lat, od czerwca 2009 do marca 2017 roku, teksty te drukowane były w 90. odcinkach na łamach miesięcznika „Na Karmel”, wydawanego przez Klasztor Karmelitów Bosych w Przemyślu. Dzisiaj zostały one scalone i tworzą okazały Album, który niejako potwierdza, że karmelitańska szkoła duchowości, jaka tych świętych i błogosławionych uformowała, szczyci się bez wątpienia szczególną aktualnością we współczesnym Kościele. Miniony, XX wiek, wprowadzający nas w nowe Milenium Chrześcijaństwa, naznaczony był nadaniem tytułu Doktora Kościoła wielkim mistykom Karmelu (św. Janowi od Krzyża w 1926 i św. Teresie od Jezusa w 1970 roku) oraz ich wiernej córce, św. Teresie od Dzieciątka Jezus (w 1997 roku), sprawiając tym samym, że Karmel Terezjański dał Kościołowi prawie 10% doktorów, bo troje z 36). Wskaźnikiem żywotności karmelitańskiej szkoły duchowości jest niewątpliwie fakt, że za pontyfikatów bł. Pawła VI, św. Jana Pawła II, Benedykta XVI i Franciszka zostało wyniesionych do chwały ołtarzy, przez kanonizację lub beatyfikację, wielu Sług i Służebnic Bożych, żyjących duchowością Karmelu, wśród których znajdujemy nie tylko karmelitów bosych i karmelitanki bose, ale cały szereg innych osób, zarówno duchownych jak i świeckich. Nie o każdym z nowych świętych i błogosławionych Rodziny Karmelitańskiej mamy wiedzę. Album przybliża nam każdą i każdego z nich: od najnowszych, kanonizowanych przez papieża Franciszka – jak święci małżonkowie Martin – rodzice św. Teresy od Dzieciatka Jezus, aż do tych najstarszych, jak św. Brokard i św. Bertold, pustelnicy z góry Karmel z przełomu XII i XIII wieku, czy św. prorok Eliasz, protoplasta Zakonu, a nadto nasi rodacy lub związani z naszą polską piastowską ziemią: Edyta Stein, Teresa Tauscher van den Bosch, Stanisław Bydgosta, Rafał Kalinowski, Alfons Mazurek i Hilary Januszewski.

Dziękując Autorowi i Wydawcom Albumu, za stawienie nam przed oczy „Nieba Karmelu”, wyrażamy nie tylko naszą radość i wdzięczność, ale także nasze przekonanie, że po Album sięgną z pewnością nie tylko noszący habit karmelitański i ci, którzy w swym życiu duchowym karmią się skarbami karmelitańskiej szkoły duchowości, ale wszyscy, którzy są świadomi powszechnego powołania do świętości, zakorzenionego już Piśmie świętym (por. Kpł 19,2; 1 P 1,15-16) i przypomnianego przez Sobór Watykański II (por. Lumen Gentium nr 40-41) oraz przez współczesnych nam papieży, zwłaszcza przez św. Jana Pawła II, który pedagogikę świętości uznał za zasadniczy element programu duszpasterskiego na nowe tysiąclecie (por. Novo Millennio Ineunte, nr 31).